تيمي از دانشجويان مبتکر دانشگاه صنعتي اميرکبير موفق به ساخت بالگرد بدون سرنشين سبک با قابليت انجام ماموريت‌هاي شناسايي، تصويربرداري هوايي، رله مخابراتي و بازديد خطوط انتقال نيرو و سکوهاي نفتي، کمک به نيروهاي امدادي و ماموريت‌هاي مشابه شدند.

دکتر مهدي مرتضوي، عضو هيات علمي دانشکده هوافضاي دانشگاه صنعتي اميرکبير و مدير پروژه بالگرد بدون سرنشين «پروان» ــ اظهار کرد: طرح ساخت بالگرد «پروان» از حدود چهار سال پيش در قالب يک کار تيمي دانشجويي آغاز شد. گروه تحقيقاتي ابتدا حدود يک سال به مطالعات امکان سنجي و آشنايي با روند طراحي بالگرد پرداخت و قرار شد با توجه به نمونه‌هاي موجود و امکاناتي که وجود داشت بالگردي با قابليت حمل دو کيلوگرم بار در يک ساعت پرواز طراحي شود که امکان انجام ماموريت هايي مثل تصويربرداري، رله مخابراتي، بازديد خطوط انتقال نيرو و سکوهاي نفتي و ارسال تصوير و اطلاعات پروازي را داشته باشد.

وي خاطر نشان کرد: طراحي مفهومي و مفصل بالگرد بدون سرنشين(RPH) بر اساس اين ماموريت طي مدت يک سال و نيم انجام شد و از ابتداي سال گذشته تست اجراي بالگرد آغاز شد و نهايتا در ارديبهشت ماه امسال نخستين تست پروازي با موفقيت انجام شد.

مدير پروژه بالگرد بدون سرنشين پروان تصريح کرد: در حال حاضر تيم تحقيقاتي پروژه در حال تکميل و ارتقاي بالگرد با هدف افزايش بار مفيد و مداومت پرواز آن و ايجاد امکان پرواز خودکار و نيمه خودکار پرنده هستند که اميدواريم تا پايان سال نخستين پرواز نيمه خودکار بالگرد با انجام ماموريت تعريف شده انجام شود.

وي ادامه داد: تيم تحقيقاتي «پروان» در ابتدا متشکل از دانشجويان کارشناسي و مهندسي هوافضاي دانشگاه صنعتي اميرکبير بوده که طي اين مدت مراحل تحصيلي خود را طي کرده و تمامي آنها در مقطع کارشناسي ارشد مشغول به تحصيل هستند و پروژه‌هاي پايان نامه آنها نيز در راستاي اجزاي مختلف بالگرد تدوين شده است تا در نهايت محصولي قابل دفاع در قالب اين پروژه حاصل شود.

به گفته دکتر مرتضوي، طرح بالگرد بدون سرنشين پروان از ابتدا تحت حمايت انجمن علمي دانشکده مهندسي هوافضا تعريف و با حمايت قطب علمي مهندسي هوافضا و رييس دانشگاه پيش رفته و با محوريت اين پروژه مرکز تحقيقاتي پرنده‌هاي بدون سرنشين هم در دانشکده مهندسي هوافضا دانشگاه صنعتي اميرکبير شکل گرفته که پروژه‌هاي متعدد ديگري نيز در آن در حال اجرا است.

وي در ادامه در پاسخ به اين سوال که آيا نمونه‌هاي مشابهي از چنين بالگردهاي بدون سرنشين سبک در کشور ساخته شده يا نه به ايسنا گفت: پروژه‌هاي ديگري براي ساخت بالگرد بدون سرنشين در کشور انجام شده که اغلب با مهندسي معکوس بوده، ولي در اين پروژه مراحل کلاسيک طراحي و ساخت بالگرد در رده بدون سرنشين سبک از ابتدا در قالب يک پروژه تحقيقاتي به طور کامل در داخل کشور انجام شده است.

عضو هيات علمي دانشکده هوافضاي دانشگاه صنعتي اميرکبير همچنين درباره ميزان ارتباط تيم با توليد کنندگان و صنعتگران اين بخش، تاکيد کرد: اين پروژه بيشتر با هدف اثبات توانايي تيم‌هاي دانشجويي در اجراي کامل يک پروژه هوافضا در کشور انجام شده، ولي از ابتداي امر تقريبا با تمام سازندگان و کاربران بالگردهاي بدون سرنشين در کشور در ارتباط بوده ايم و همه آنها با اين پروژه آشنايي دارند.

مهندس فرناز کرمانشاهي ــ سر طراح پروژه بالگرد سبک بدون سرنشين «پروان» هم در پاسخ به اين سوال که اصولا بالگردها از لحاظ قابليت‌هاي پروازي چه ويژگي‌ها و مزيت‌هايي نسبت به ساير پرنده‌ها دارند، پاسخ داد: بالگردها مي‌توانند در سرعت‌هاي پايين تر پرواز کرده و پرواز ايستايي داشته باشند که در ماموريت‌هايي مثل تصويربرداري و امداد و نجات از اهميت خاصي برخوردار است.

اين پرنده‌ها با توجه به داشتن بال گردان حجم کمتري داشته و راحت‌تر از ميان موانع عبور مي‌کنند و براي بلند شدن و فرود به باند مشخصي نياز ندارند که آنها را به گزينه‌اي برتر براي ماموريت‌هايي مثل حمل بار و مجروح تبديل مي‌کند.

وي در عين حال اضافه کرد که طراحي بالگرد که توسط در کلاس سبک بدون سرنشين توسط به اين تيم به صورت کلاسيک تدوين شده به مراتب پيچيده‌تر از هواپيما بوده و همچنين با توجه به مصرف بالاي سوخت و همچنين سر و صداي زياد کاربرد بالگردها براي حمل مسافر مقرون به صرفه نيست.

کرمانشاهي درباره مشخصات بالگرد بدون سرنشين پروان، بيان کرد: طول کلي اين بالگرد 2/1 متر و شعا روتور اصلي آن 74 سانتيمتر است، ارتفاع پرواز بالگرد حدود 200 متر (يکهزار و 600 متر از سطح دريا) و شعاع عملياتي آن حدود 15 کيلومتر (با سرعت 80 کيلومتر در ساعت) است.

وي اظهار داشت: جنس بالگرد از آلومينيوم و کامپوزيت و سوخت آن ترکيبي از الکل و روغن است.

وزن برخاست پروان 10 کيلوگرم و مداومت پروازي آن يک ساعت است.

سرطراح بالگرد بدون سرنشين پروان با اشاره به اين که هدايت اين پرنده در حال حاضر به صورت کنترل از راه دور صورت مي‌گيرد گفت: پرواز بالگردهاي بدون سرنشين به صورت کمک خلبان (در محدوده ديد خلبان)، نيمه خودکار (دريافت فرامين از خلبان و اجرا توسط سيستم کنترل روي بالگرد ) و خودکار (تشخيص و اجراي خودکار فرامين توسط سيستم کنترل روي بالگرد بر اساس مسير کلي داده شده از ايستگاه زميني ) انجام مي‌شود که در حال حاضر از روش اول استفاده مي‌شود و در تلاشيم نمونه هاي نيمه خودکار و خودکار بالگرد را در آينده نزديک بسازيم.

وي در پايان درباره قابليت‌هاي و کاربردهاي بالگرد بدون سرنشين «پروان» افزود: از بالگردهاي بدون سرنشين مي‌توان براي تصويربرداري (فيلمبرداري) هوايي و ارسال همزمان تصوير، کنترل سرعت وسايل نقليه از طريق سنسورهاي سرعت مثلا کنترل ترافيک بزرگراه‌ها، تصويربرداري از صحنه‌هاي تصادف بدون حضور کارشناسان پليسي و بازگشايي سريع معابر، اطفاي حريق و کنترل جنگل‌ها، بازديد از خطوط نفت و گاز و انتقال قدرت، ديده باني دريايي، تصويربرداري از مسابقات ورزشي و... استفاده کرد.

گفتني است، مهندس فرناز کرمانشاهي، هوفر پورزند، محمد صادق ساجدي، محمد ساجد ساداتي، نويد گودرزي، مصطفي محققي و رضا محمدي زيازي اعضاي گروه طراحي و ساخت بالگرد بدون سرنشين دانشکده هوافضاي دانشگاه صنعتي اميرکبير را تشکيل مي‌دهند که با هدايت و راهنمايي دکتر مرتضوي فعاليت مي‌کنند.

سه شنبه 13 بهمن 1388

منبع : ايسنا