پژوهشگر هوافضا (سازه) دانشگاه تربيت مدرس، طى تحقيقى روش انتقال رزين به داخل قالب به کمک خلاء را به عنوان جايگزينى مناسب براى روش هاى موجود بخصوص روش دستى ساخت پوسته بال هواپيما معرفى کرد.

در اين تحقيق که توسط مهندس سجاد رجبى، کارشناس ارشد هوا فضا- سازه انجام شد، روش انتقال رزين به داخل قالب به کمک خلاء (VARTM) به عنوان جايگزينى مناسب براى روش‌هاى موجود خصوصا روش دستى ساخت پوسته بال هواپيما معرفى شد.

وى در اين خصوص گفت: براى اين منظور ابتدا به بهبود پارامترهاى موثر در فرايند VARTM پرداخته شد که در آن ابتدا فرايند با انتخاب تئورى مناسب، توسط نرم افزار MATLAB شبيه سازى شد و سپس پارامترهاى موثر در فرايند از جمله تاثير تراکم الياف، تاثير نسبت ضخامت لايه توزيع به ضخامت لايه پريفرم، ضخامت لايه پريفرم ويسکوزيته رزين و قطر لوله تزريق در سرعت حرکت رزين و همچنين تاثير ضخامت لايه توزيع در زمان پر شدن قالب، طول جبهه جريان و ضرايب نفوذپذيرى به صورت تئورى و عملى مورد بررسى قرار گرفت.

وى افزود: در نهايت خواص مکانيکى قطعات ساخته شده با روش VARTM و دستى از لحاظ مقاومت کششى و خمشى و ميزان درصد حجمى و درصد وجود حباب مورد مقايسه قرار گرفت.

نتايج به دست آمده نشان داد که با انتخاب بهينه نسبت بين ضخامت لايه توزيع و پريفرم، افزايش تراکم الياف، کاهش ويسکوزيته رزين و انتخاب بهينه قطر لوله تزريق مى-توان حداکثر سرعت را در فرايند بدست آورد. همچنين ميزان درصد حجمى الياف در قطعات ساخته شده به روش VARTM بيشتر از روش دستى بوده است و درصد حباب آن نيز به شدت کاهش يافته و به اين علت استحکام ويژه کششى و خمشى آن نيز بالاتر از روش دستى بوده است.

پژوهشگر دانشگاه تربيت مدرس در پايان تصريح کرد: بعد از بررسى پارامترها و بهينه سازى آن، قطعاتى پيچيده با ابعاد متوسط ساخته شد و بعد از شناسايى مشکلات و رفع آن‌ها و با کسب تجربه کافى در اين زمينه، پوسته بال 9 مترى با موفقيت ساخته شد و نسبت به روش دستى مورد مقايسه قرار گرفته شد و به اين نتيجه رسيده شد که وزن و زمان نسبت به روش دستى کاهش پيدا کرده است و همچنين کيفيت پوسته به دليل مکانيزه شدن بهتر از روش دستى بوده است.

گفتنى است، اين پژوهش با راهنمايى دکتر محمد گلزار، عضو هيات علمى دانشکده فنى مهندسى دانشگاه تربيت مدرس انجام شده است.

منبع : ايسنا